Κυριακή 25 Ιουλίου 2010

"Ο Τοξότης μου"

Ο Έρωτας ένα σκοπό έχει κατά νου
να με κάνει κλειδοκράτορα του ουρανού.
Μα, αυτό θα τηρηθεί υπό έναν όρο
στην καρδιά μου να αποθηκεύσω χώρο.

Για να επιτευχθεί ο σκοπός αυτός
ετοιμάζεται του Έρωτα ο στρατός.
Αγγελούδια, Τοξότες, Πολεμιστές
με καλές ψυχές και πιστές.

Σκορπίζονται τα Αγγελούδια στη γη
και σκόνη ρίχνουν στην κάθε πηγή.
Αν διψάσω και γευτώ το μαγικό νερό
στον κάθε ώμο θα βγάλω φτερό...
...και θα ερωτευθώ...

Αλλά κατά καιρούς ταξιδεύω
και την αγάπη στη μοίρα της οδεύω.
Απ' όσες πηγές κι αν περνάω
τα χείλη μου είναι δροσερά και δε διψάω.

Οι Πολεμιστές τώρα λαμβάνουν δράση
στην επόμενη πηγή να κάνω στάση.
Απ' του Έρωτα το νερό να πιω
να δροσιστώ και να ερωτευθώ.

Μα, δεν το παίρνω απόφαση
για την απόδραση βρίσκω πρόφαση.
Μαγεύουν οτιδήποτε γύρω μου κινείται
στη ζωή μου, λένε, η αγάπη προηγείται.

Ξανά ξεγλιστρώ και αποστατώ
την υπομονή και τα όρια πατώ.
Κι ο Έρως βάζει το πιο ισχυρό όπλο.
Τοξότες με κόκκινα βέλη ξεπροβάλλουν απ' τον όχλο.

Με τα τόξα τους με βάζουν σημάδι
το καθένα βέλος είναι κι ένα χάδι.
Μάταια όμως τα εκτοξεύουν στο σώμα μου
αφού ένα γράμμα αυθόρμητα εκφράζει το στόμα μου...

Εξοργισμένος ο στρατός του Έρωτα
μου προκαλεί σαρκαστικό γέλωτα.
Αστραπιαία, όμως, το γέλιο παγώνει
σαν η λάμψη του Τοξότη μου με στραβώνει.

Αργοπορημένος ήρθε με ένα βέλος
αποφασισμένος στην μοναξιά να δώσει τέλος.
Δε χρειάστηκε καν να με σημαδέψει
τον πιο τρελό χορό η καρδιά για να χορέψει!

Ένα είναι το μεγαλύτερο σφάλμα
από το φυσικό στο φανταστικό ταχύ έκανα άλμα.
Τι τραγικό και μεγάλο λάθος
Για τον Τοξότη μου να με φλογίσει το πάθος!

Δεν έπρεπε στα μάτια να τον κοιτάξω
γιατί τώρα θέλω άδοξα να ξεχάσω.
Ο Τοξότης μου δεν το θέλησε
αλλά τον κλειστό ευατό μου έλυσε.

Ερωτεύθηκα τόσο δυνατά τον ομορφότερο Τοξότη
δεν πρόφτασα να τον φιλήσω, έφυγα πρώτη.
Είναι ξεχωριστός γι αυτό πόνος διαπερνά την ψυχή
κι όταν κοιτώ τον ουρανό αφορμή ψάχνω για ευχή.

Ένα φιλί να μου δώσει ειδάλλως θα πεθάνω
δεν αντέχω κάτι τόσο πολύτιμο να χάνω.
Ύστερα αν θέλει εκεί που ανήκει να επιστρέψει
το νόμισμα απ΄την άλλη μεριά θα 'χει στρέψει.

Εκεί θα με βλέπει να δυσανασχετώ
αλλά το ένα φιλί, θα μου ήταν αρκετό.
Δε θα τον απασχολούσα πλέον καθόλου
και θα κρυβόμουν απ' τα Αγγελούδια του ουρανού όλου!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου