"Η άλλη ζωή"

Πορεύομαι προς τη δική μου καταδίκη
με το Θεο διαπραγματεύομαι μια νέα διαθήκη.
Δεν πρόλαβα να προσαρμοστώ στου καιρού τη συνθήκη
κι ας φύλαγα ελπίδες στης καρδιάς την αποθήκη.

Μα εκείνη δεν είχε μιλιά να μου μιλήσει
για το πάθος μας να με προειδοποιήσει.
Ένα θαύμα ο Κύριος δεν πρόλαβε να πραγματοποιήσει
κι η ταπεινή η μάνα να μας ξαναγεννήσει.

Η υπόθεση έκλεισε, σφραγίστηκε ο φάκελος
για 'μένα δεν προνόησε κανένας φύλακας Άγγελος.
Θανατώθηκαν οι ελπίδες, θανατώθηκα κι εγώ.
Με τρόπο άδικο, σύντομο μα και αργό!

Το μόνο που με καθησυχάζει είναι η άλλη ζωή,
εκεί που η πνοή δεν μοιάζει με απειλή.
Εκεί που τα όνειρά μου θα υλοποιήσω
και θα 'ναι αδύνατο το να ξαναδακρύσω.

Μα δε θα έχω πια τη γήινη μορφή
ούτε γεύση, όραση, όσφρηση και πόνο στο κορμί.
Πρέπει να το πάρω απόφαση πως έχω ήδη χαθεί
αφού ο Αύγουστος κοντεύει, δεν αργεί!

Θα ξεχάσω τα πάντα, θα με ξεχάσουν οι πάντες
για την υποδοχή μου ας ηχήσουν της Εδέμ οι μπαντες.
Μου έκλεισαν εισητήρια, είμαι στο σταθμό και δε γυρνάω πίσω
ή εκτός αν βρω τη δύναμη και σε χίλια κομμάτια τα σκίσω!